Pamflet.

Lichtland's koning looft geloftes aan verklikkers uit.
Dat houdt hem op zijn troon, dat weet iedereen.
En daar iedereen het vreest doet iedereen eraan mee.
Doet iemand niet mee, komt de vorst dat wel ter ore.

Nu hebben we iets ontdekt hier in ons Lichtland.
Ik schrijf nu "we" -dat is misschien precies
wat we ontdekt hebben, nog niet eens zo heel
lang geleden, maar ja, wat wil je met zo'n heerser?

Oh, als dit schrijven, wanneer, dan toch hopelijk
wel dát het komt in juiste handen, de juiste tijd!
Als licht kan duister even zeer verblinden.
Of wij nu licht of duister zijn, wij denken allebei.

Daarnaar streven wij
daarom zullen wij,
spoedig wellicht,
gaan strijden.

We hebben nog niet eens een vlag,
en als, dan is het onze lach.
Ons tandvlees ontbloot
op bijzondere momenten.

Te vaak is die lach gaan vervagen.
Op dat wij hem blijven dragen,
ook, juist op verblindende dagen
als deze.

Dat ik dit ooit, verweerd, terug
mag lezen.



pepé: lettermenger.